14 november 2010

Vanuit een zonovergoten Zuider Eiland groet ik u! We hebben na een berekoude start van sneeuw op de bergen en slapen tussen een warme kruik en een stapel dekens waar je u tegen zegt, de afgelopen dagen zon bij een temperatuur tussen de 25 - 30 graden. En dat schijnt hier te horen. Het weerbericht is geweldig in zijn eenvoud. Als je de bergen kunt zien, is het mooi weer. Zijn de bergen verdwenen, dan regent het. Simpel, maar doeltreffend.

Het is goed om hier te zijn en we genieten volop van Gods zegeningen. Elke familie heeft een eigen huisje, zodat er een goede balans is tussen werken in Gods koninkrijk en familietijd. De kids hebben volop grasveld en speelruimte en genieten eveneens volop. De stilte om ons heen is bijna oorverdovend. Meestal horen we alleen de geluiden van vogels en dieren om ons heen, met ongeveer 1 auto per uur wat ons huis passeert. Ik ben, samen met een andere vrouw uit ons team, bij de voorganger en zijn vrouw in huis. Het was even wennen, maar het is een geweldige plek voor ons om te zijn.

We zijn hier nu ongeveer een week en beginnen een nieuw evenwicht te vinden. In het gaan samenwerken van 2 teams naar 1, de activiteiten in een grote groep en in kleine teams en het überhaupt uitvinden wat we hier gaan doen. Een groep gaat naar de boeren, die nu druk zijn op het land, om een maaltijd aan te bieden, een praatje maken en uitvinden of ze geïnteresseerd zijn in God. De vrouwen gaan op dinsdagmorgen naar het koffie uurtje, waar de vrouwen in de omgeving samen komen om de dingen van alle dag te bespreken. Dat is in een cafeetje uit het kleine huis op de prairie wat niet alleen koffie en thee verkoopt, maar wat zo ongeveer van alles een klein beetje heeft. Voor het geval de suiker net op is en het nog een week duurt voordat je naar de grote stad gaat om boodschappen te doen. De benzine is hier nl niet goedkoop. Woensdag- en donderdagmorgen hebben we een teamochtend. We gaan kijken hoe we de zondagschool kunnen ondersteunen en meer kids kunnen toevoegen. Er komen er nu twee kinderen per zondag dus met onze 9 kids in totaal is het een uitbreiding van 450%! Daarnaast is het bidden voor de mensen en ondersteuning van de voorganger hard nodig. Ze hebben support nodig naast het werken in de kerk wat ze eigenlijk grotendeels alleen doen. En dat is hard werken. We helpen in de kerkdienst, bidden veel voor de mensen hier en kijken hoe we de mensen in contact kunnen brengen met God. Het is een totaal andere benadering en periode dan dat het was in Wellington. Elke plek heeft zo z'n eigen uitdagingen en het is een uitdaging op zich om dat te ontdekken!

Ps: er staan nu meer foto's op de site.

De wondere wereld: Nieuw Zeeland!

Nieuw Zeelanders hebben bijzondere uitspraken en gewoontes en ik heb er een paar verzameld in de afgelopen weken.

• Morning tea is ons bakkie koffie in de morgen.
• Tea is geen thee drinken om 15.30 maar diner.

• 'What's that' is ongeveer gelijk aan: sorry, ik heb je niet begrepen. Wat bedoel je?
• Supper is een afterdiner later in de avond. Er komen dan verschillende heerlijkheden op tafel, waarbij je soms wenste geen avondeten te hebben gegeten.
• 'I know' wordt ook gebruikt als 'ik begrijp wat je bedoelt' als je iets aanwijst of verteld.
• Sousou (fonetisch) is een samoaan woord voor melk. Betekend ook borsten.
• Als de kerkdienst om 10.00 uur begint, is dat meestal ietsje later. De klok loopt achter of de batterij is bijna leeg :-)
• Als je in de auto links afslaat, heeft de auto die je tegemoet komt en dezelfde weg in wil, voorrang.
• In Hawaï eet je niet tot je genoeg hebt of vol zit, maar tot je moe bent.
• Als je geen restjes hebt bij het avondeten, ben je geen goede kok. Je gasten kunnen nog honger hebben.
• De douche is heerlijk, behalve als deze uitmoet. Je krijgt dan standaard een plens koud water toe.
• Als je een bordje aan de kant van de weg vindt met de melding: 'schouder is gemaakt', heeft dat niets te maken met je schoonmoeder die een gebroken schouder heeft. De vluchtstrook is gemaakt en je kunt er weer op rijden.
• Soms is de engelse taal erg gemakkelijk: een rolator is een walker, een pickup is een record player en een windmolenpark is een windfarm.
• Een kopje koffie of thee heet hier een cuppa of cupper tea, in plaats van a cup of tea.
• Als iemand vraagt of je een kopje Milo wil, is dat geen eikeltjeskoffie zoals ik dacht, maar chocolademelk.
• Een bikkie is een koekje of droog voer voor de kat.
• Soms worden er showers voorspelt bij het weerbericht: regenbuien.

Er was ook een Hollandse winkel in Wellington en die heb ik uiteraard met een bezoekje verblijd! Een pakje scheepsdrop of een pak hagelslag kost hier 10 dollar, ongeveer gelijk aan 6,5 - 7 euro. Een kilo Maaslander kost rond de 23 euro en goudse kaas rond de 30. En wij maar klagen over de prijzen in Holland! Ik heb dat overigens laten liggen. De losse drop heeft gek genoeg ongeveer dezelfde prijs als in Nederland en smaakt heerlijk! Ik heb een grote zak meegenomen naar Mayfield tot groot plezier van de Deense kids, die mij ineens erg aardig vinden!

Zuider Eiland.

We zijn veilig aangekomen in Mayfield, na een geweldige reis vol nieuwe belevenissen.

De overtocht van Cook Street was geweldig: prachtig weer, zonneschijn en een straffe zeewind. daarna zagen we de bergen zoals in Zwitserland. Onze Zwitserse collega's voelden zich meteen thuis. Daarna zagen we een turquoise zee met zwart zand, zoals op de bountyreclames. Het volgende wonder was zeehonden in het echt, sneeuw op de bergen, herten en gele bergen. Bedolven onder gele brem en gele toortsbloemen. Na ongeveer 5 uur rijden, waren we aan het eind van de wereld en deden onze boodschappen. Na 3/4 uur verder waren we op het juiste adres. Midden in de weilanden, met Mount Somers op de achtergrond die de volgende dag besneeuwd was.

Gelukkig heb ik hier internet, zelfs een wireless verbinding! Wat een heerlijk extra is dat. Niet meer naar de bieb op soms onmogelijke tijden, snel de mails opslaan, thuis beantwoorden en opnieuw naar de bieb om door te mailen. Wordt vervolgd dus!

Week 13 - 15

We zijn bijna aan het einde van de derde week in Wellington. Aan de ene kant lijkt het alsof we hier al heel lang zijn en aan de andere kant vliegt de tijd voorbij en gaan we ons opmaken om naar het Zuidereiland te vertrekken. Aangezien we daar in een klein dorp gaan wonen, maken we dankbaar gebruik van de winkels en faciliteiten hier. Nog even een lekkere nachtcrème kopen, een nieuwe haarborstel, de schroefjes van mijn bril aandraaien en de 2 dollarwinkel bekijken of er misschien toch nog iets is wat handig is om mee te nemen...

Samen lunchen of dineren en meteen nog even de komende activiteit doorspreken of gewoon genieten van een dag niets doen en ontspannen. Gauw nog even naar de bieb en op internet vast dingen opzoeken die we gaan gebruiken op het Zuidereiland. Druk, druk druk...

Wat doen we zoal op outreach.

Dinsdag- en vrijdagmorgen kun je ons vinden in de playgroup. De kerkzaal wordt omgebouwd tot een mega speelplek voor kinderen van 0 - 4 jaar oud, die met hun ouders / grootouders / nanny's komen om te spelen. Met name mensen buiten de eigen kerk komen hier en voor mij is het de plek om Jezus' liefde voor iedereen in actie te zien. De ouders kunnen even terug leunen en ontspannen en de kids vermaken zich opperbest met alles wat er aan speelgoed te vinden is. Wij zijn er om een praatje te maken en als men dat wil, samen te bidden.

Woensdagavond zijn we bij de jeugdgroep. Na ¾ uur spelletjes doen, is het tijd voor het serieuze gedeelte. We nemen dan een verhaal uit de Bijbel en maken het praktisch toepasbaar. De eerste woensdag hebben we gesproken over de vele gezichten die we kunnen hebben en wat de waarde is om jezelf te zijn. De tweede woensdag ging over de muren rondom je hart, wat de gevolgen daarvan kunnen zijn en wat je doen kan om ze af te breken. De laatste woensdag gaan we het verhaal van de verloren zoon visueel maken. De tieners krijgen een bak met speelgoed en mogen zelf scenes opzetten en fotograferen. Aan het eind zetten we alles achter elkaar en mogen ze elkaar hun verhaal vertellen. Hopelijk hebben we hen op deze manier iets mee kunnen geven om steviger de tienertijd door te komen.

Donderdagmorgen is de Friends Who Care groep: een groep ouderen uit de omgeving die samen komt voor een kop koffie en een praatje, een korte overdenking en een inhoudelijk onderwerp. De eerste donderdag heb ik op verzoek verteld over Nederland en heeft mijn collega verteld over Jezus en Judas. De tweede donderdag heeft het andere team over Denemarken uitleg gegeven en heb ik het verhaal van Nehemia verteld. Het is best grappig om over je eigen land na te denken en gave dingen en aandachtsgebieden te vertellen. Ik kijk nu weer op een hele andere manier tegen Holland aan dan voorheen. Door soms simpele vragen als: zijn we nu the Netherlands of Holland en je bent Dutch als je er woon? Inderdaad een beetje ingewikkeld. Wie heeft dit bedacht, die mag het uit komen leggen!

Zaterdag en maandag zijn we vrij om de omgeving te bekijken. Afgelopen maandag hebben we een ommetje gemaakt in het bos en dat ziet er ietsje anders uit dan in Nederland. Wellington is omringt door bergen en het bos lijkt op de jungle. Palmen, grote varens, lianen, prachtige, eeuwenoude zeer stevige bomen, verschillende mossen. Ik zal opnieuw proberen de foto's op de site te plaatsen. Misschien lukt het deze keer wel...

Het lijkt alsof we een rustig schema hebben en dat is ook zo. We hebben de overige tijd hard nodig om ons voor te bereiden en samen te kijken of dat ook hetgeen is wat God wil dat we gaan delen. Alleen hebben we ook gemerkt dat op het moment dat we denken alles voorbereidt en op de rit te hebben, de nieuwe uitdaging 'just around the corner' is. Dat kan variëren van: helpen bij de aanbidding op zondag, kom-je-donderdagavond-bij-ons-eten en oh ja, wil je je levensverhaal vertellen op de groep die we dan hebben, kun je zondag in de dienst iets vertellen over hoe je God verteld hoe blij je met Hem bent. Dat zijn de bijzondere verrassingen die er zomaar bij komen.

Wat heel gaaf is om mee te maken is hoe men voor elkaar zorgt. Bijna elke dag ontvangen we een maaltijd, zelfgemaakte koekjes, geld of een doos met etenswaren. En het is supergaaf dat mensen die we niet kennen de tijd, energie en moeite nemen om voor ons eten te koken. Hartverwarmend!

Het is een gedeelte van het 'eiland denken', zoals ze dat hier noemen. Alles wat van mij is, is van jou en wat je nodig hebt, gebruik het. Als je je schoenen uittrekt bij de deur en iemand anders draagt ze daarna, is dat heel gewoon. Voor jou zijn er een paar andere schoenen te vinden die je kunt gebruiken om naar huis te gaan. Een hele andere mentaliteit en gewoontes dan in Europa en het is super om daar iets van mee te krijgen. Ook al hou ik erg van mijn eigen schoenen...

Afgelopen zondag hebben we de kerkdienst gedaan. Best spannend en dat was nog zacht uitgedrukt. We hadden als onderwerp 'het Vaderhart van God' gekozen. En het is zo bijzonder om te merken dat dit onderwerp veel mensen aangeraakt heeft. We hebben een goede God.

We begonnen de dienst met te vertellen hoe ons beeld van onze aardse vaders, het beeld van God kan beïnvloeden. We hebben de tijd genomen om dat op te schrijven en bij het kruis te brengen. Niet om onze vaders te beschuldigen of beschamen, maar om de feiten met Jezus te delen. Zodat Hij dat kan genezen en we in staat zijn om de liefde van God de Vader te ontvangen. Daarna hebben we het verhaal van de verloren zoon uit Lukas 15 verteld, in een moderne versie en uit de Bijbel. We sloten de dienst af met de video clip van the Fathers love letter. Het zijn teksten uit de Bijbel die Gods liefde voor ons vertellen. Deze zijn op muziek gezet en er zijn prachtige foto's bij. Bij de deur kreeg iedereen die dat wilde, deze brief mee. http://www.fathersloveletter.com/

De zondag erna zijn we hiermee verder gegaan. De vraag was: hoe beantwoorden wij God sliefde naar ons toe? Een pittige vraag waarop elk een eigen antwoord geeft. Voor mij is het gehoorzaamheid, ook al is het vaak door mij wil te gebruiken. Soms door een tekening te maken, een beeld, woorden in gebed of dagboek. Tegelijk besefte ik dat het wel erg weinig was: het woord soks is soms wel erg soms. Gelukkig is God een geduldige en liefdevolle God en weet Hij precies wat ik ga doen en niet ga doen. En toch houdt Hij van mij. Ik snap het na al die jaren nog steeds niet.

Het is bijzonder om te zien en ervaren hoe snel een kerk en de mensen eigen kunnen zijn, als je deze intense dingen samen beleeft. Het is een hartverwarmende groep mensen die niet alleen op zondag, maar meer nog door de week samen gemeente zijn.

Vrijdag verhuizen we naar een ander stukje van Nieuw Zeeland. Het wordt vervolgd!

Week 12

En dat was het dan, de 12 weken van voorbereidingen voor de outreach.

In deze week hadden we de laatste 2 lesochtenden en woensdag genoten we van de grote schoonmaakdag. Donderdag- en vrijdagmorgens waren ochtenden van gebed. Donderdag was een speciale ochtend van persoonlijk gebed en zegeningen, met name in het ontvangen van het zoon of dochter zijn van God. Om daar specifiek in uit te stappen, in de erfenis die God voor ons klaar heeft liggen om te gebruiken. Zijn gaven en talenten voor ons, Zijn autoriteit en kracht. In plaats van op eigen kracht en inzicht te werk gaan. Donderdagavond het afsluitende gratuation diner. Een avond van samen eten, de grappige en serieuze sketches, zang en dans die verschillende mensen hadden voorbereidt, terug kijken met foto's en filmpjes op de afgelopen tijd: gaaf. Vrijdagochtend zijn we als verschillende teams uitgezegend naar de plekken waar we heen gaan. Woorden zeggen te weinig, ik zou jullie graag een kijkje om het hoekje gunnen. Helaas is dat niet mogelijk...

Het was een week van afscheid nemen, vooruitkijken en voorbereiden op de uittocht. Het is goed om verder te gaan en uit te gaan delen van wat God ons gegeven heeft.

Vrijdagavond liet Crystal Springs zich op z'n best zien met een prachtige zonsondergang. En de foto's zijn niet eens representatief van hoe het in het echt was. (ik ga proberen ze op het net te zetten)

Zaterdag ben in naar Wellington gevlogen. Het is voor mijn Hollandse brein te bizar om te volgen: in deze afstand is vliegen goedkoper dan reizen met de trein. En in een 60 persoons vliegtuigje kwam ik aan in Windy Wellington. De Goliath in Walibi is handiger: dan zie je tenminste waar de luchtzakken zijn :-) Het wordtWindy Wellington genoemt, omdat de wind tussen de 2 eilanden door giert. En het is inderdaad best wel winderig, op het stormachtige af.

Zaterdagavond was er een creatieve avond in de kerk. Degenen die wilden, hadden iets voorbereidt. Het begon met een potje polsworstelen, boter - kaas - en eieren met mensen, een bijdrage van een jongen van 9 die piano en een jongen van 13 die viool speelde. Beide op zeer hoog niveau. Verschillende dansen uit Samoa, fantastisch om naar te kijken. Het was super om op deze manier kennis te maken met de mensen van de gemeente en informeel binnen te komen door het helpen met de praktische voorbereidingen. Vandaag, zondag is een dag van officieel voorgesteld worden in de kerk en verdere voorbereidingen starten voor de komende week. Een grappig idee, mijn zondag is op maandag :-)

De internetverbindingen waren erg slecht de laatste weken. Het kan zijn dat ik mails heb gemist: ik ga van de week naar de bibliotheek om te internetten en met een beetje mazzel, krijg je een mailtje terug. Mocht er iets meer haast zijn, bel of sms mij. Geldt ook voor de periode in Mayfield, aangezien ik niet weet hoe de verbindingen daar zijn. Dat is het enige wat minder handig is, verder worden we ontzettend verwend. Een welkomspakket van de kerk, een elektrische deken in m'n bed, een gastvrij huis waarin ik kan doen en laten wat ik wil. God is zo goed!

Week 10 & 11

Time flies, helaas. De weken van intensief les volgen zit er op. De komende week zijn er nog enkele afsluitende lessen en daarnaast gaan we de gehele basis poetsen. Alle spinnenwebben en geheugenspinsels, stofnesten in brein en huis, verzamelingen van de afgelopen weken en jaren gaan eraan. Dat hebben we de afgelopen weken gedaan in onze levens en nu gaan we het letterlijk doen in onze huisjes, klaslokaal, keuken en ruimte van samenkomst. Voor degene die de komende week teveel vrije tijd heeft, je bent van harte welkom.

De afgelopen weken hebben we lessen gevolgd over de 3 big ones, die ons allemaal in meer of mindere mate bezig houden. Materialisme of de consumptie maatschappij, geld, kinderen en / of relaties. Alles is prima, zij het met mate en onder onze regime. Wij kunnen zo druk zijn met geld verdienen, dat we vergeten te genieten van die nieuwe cd speler of een mooie zonsondergang. We rennen al weer verder naar het volgende, volgende en volgende. Het was goed voor mij om mij daar weer bewust van te worden en hoe bijvoorbeeld geld onder mijn regime kan staan. Bedenk wat je nodig hebt en alles wat je meer krijgt, geef het weg aan anderen in Gods Koninkrijk. Klinkt simpel en het is het ook. We hebben een voorbeeld gekregen van een Bijbelschool in de Filippijnen. Voor 2500 dollar kon er een stukje grond gekocht worden, naast een veld van de overheid die een irrigatie systeem aan had gelegd. De mensen van de Bijbelschool zijn het gaan ontginnen en het stukje grond produceert nu genoeg rijst om 40 studenten gedurende het hele jaar van eten te voorzien. Wat ze overhadden, werd verkocht zodat de Bijbelschool het stukje land over kon kopen. Nadat de vorige eigenaar de opbrengsten zag van het land, vroeg hij er het 3 of 4 voudige voor met terug werkende kracht J Ze gaan kijken of er eenden gekocht en gehouden kunnen worden op het land, zodat ze minder bestrijdingsmiddelen hoeven te houden, eendeneieren kunnen eten en uiteindelijk het eendje zelf. Door simpele investeringen worden er mensen gevoed, zowel in geestelijke zin als lichamelijk.

Ook ben ik getuige geweest van mijn eerste wonder. Één van de medewerkers had haar duim gebroken in de keuken. Het dichtstbijzijnde ziekenhuis wat in de avond een röntgen heeft, is ¾ uur rijden. We hebben gebeden voor genezing van haar duim en de pijn was verdwenen. De volgende dag na opnieuw bidden, kwam de mobiliteit terug. De derde dag was de pijn weg en de mobiliteit volledig hersteld. God is supergoed voor ons! Voor mij was het een gaaf wonder, aangezien in door mijn medische achtergrond behoorlijk kritisch en terughoudend ben. God heeft dokters de kennis en inzicht gegeven om een handje te helpen. Maar om God aan het werk te zien en het voorrecht te hebben er met mijn neus bovenop te staan, is super. En aan de andere kant denk ik: tuurlijk, mijn Hemelse Vader kan alles!

Zaterdag, 16 oktober vlieg ik naar Wellington en daar zijn we 3 weken. Er is een internetverbinding beschikbaar in de bibliotheek, dus een antwoord opeen mailtje zal misschien wat langer gaan duren. Alhoewel ik hier door de onderbrekingen in de verbinding en de drukte voor de school ook niet altijd even snel ben!

Week 9.

Met nog 2 weken les te gaan, kan ik alleen maar herhalen dat de tijd vliegt. Ik dacht dat dat aan de nederlandse cultuur lag, die soms op het overspannene af kan zijn. Helaas, in Nieuw Zeeland gaat de tijd net zo snel. De afgelopen week hebben we onderwijs gehad over de Heilige Geest, de derde persoon van God. De Heilige Geest is er om ons te troosten en de waarheid te vertellen. Bijzonder om te zien, hoe ieder een eigen gedeelte heeft. God de Vader is vol liefde, Jezus kwam naar de aarde toe om ons een handje te helpen en de Vader te laten zien. De Heilige Geest helpt op weer een heel andere manier. Hij geeft ons de kracht, wijsheid en inzicht om te doen wat God van ons vraagt. Super!

Het voorjaar gaat nog niet echt heel snel van start; het regent zo ongeveer hier elke dag een aantal keer met bakken tegelijk. Eerlijk gezegd vraag ik mij af wanneer de regen in de hemel op is. Dat zou toch een keertje moeten gebeuren... De zon is heerlijk warm als deze door komt en de hemmetjes vliegen dan de kast uit. Het is een gekke gewaarwording dat het vaak buiten warmer is dan binnen! Het schijnt hier ‘s zomers heerlijk warm te worden en eerlijk gezegd verlang ik naar een hoop zonneschijn. De Hollandse zomer was best kort.

week 7 & 8

Week 7.

Het onderwijs ging onder andere over het Vaderhart van God. Het is fijn te weten en te ervaren dat Zijn hart zo groot is, dat wij er allemaal in passen!

Week 8

In deze week hebben we onderwijs gevolgd over de manier van de Bijbel te bestuderen en relaties. Vaak lees ik een stukje in de Bijbel, alleen de paragraven zijn niet origineel. De oorspronkelijke tekst is aan een stuk door geschreven en we lezen de stukjes naar wat anderen begrijpelijk vonden. Om de context goed te begrijpen, is het handig om grotere stukken te lezen. Wat mij enorm heeft geholpen in een studie naar Esther die ik heb gegeven.

De naam van Esther betekend ster of lelie tussen de doornen. Esther onderging een schoonheidsbehandeling met oa mirre van een jaar, voordat ze naar de koning ging. Een naam voor de zoete mirre is Jahwee, wat bijna hetzelfde geschreven is als de oud testamentische naam voor God: Jahweh. En ik kan nu begrijpen dat als je een jaar doorbrengt met schoonheidsbehandelingen met God, je werkelijk een schoonheid bent. Aan de buitenkant en binnenkant. Toen bekend werd dat het Joodse volk, inclusief Esther, vernietigd zou worden, ging ze naar de koning. In die tijd kon de koning op twee manieren reageren: toestaan om te spreken of zou doden. Haar verzoek was om te dineren, samen met de koning. In dat stukje ervoer ik dat God mij vroeg hoe vaak ik Hem heb genegeerd. Terwijl Hij alleen maar met mij wilde eten. En het was vaak...

We gaan ons langzamerhand voorbereiden op de outreach.We gaan eerst voor 3 weken naar Wellington en daarna voor 5 weken naar Mayfield,1 - 11/2 uurrijden onder Christchurch.Door Bijbelstudies te maken, drama stukken te bedenken en gedeeltes van onze eigen ervaringen op te schrijven. Zodat we zoveel mogelijk voorbereidt zijn op wat komen gaat. Ik heb, met innige dank aan mijn lievecollegae, een heel aantal e-books besteld en ik ga er in het zuiden van het land heerlijk van genieten!