14 november 2010
Vanuit een zonovergoten Zuider Eiland groet ik u! We hebben na een berekoude start van sneeuw op de bergen en slapen tussen een warme kruik en een stapel dekens waar je u tegen zegt, de afgelopen dagen zon bij een temperatuur tussen de 25 - 30 graden. En dat schijnt hier te horen. Het weerbericht is geweldig in zijn eenvoud. Als je de bergen kunt zien, is het mooi weer. Zijn de bergen verdwenen, dan regent het. Simpel, maar doeltreffend.
Het is goed om hier te zijn en we genieten volop van Gods zegeningen. Elke familie heeft een eigen huisje, zodat er een goede balans is tussen werken in Gods koninkrijk en familietijd. De kids hebben volop grasveld en speelruimte en genieten eveneens volop. De stilte om ons heen is bijna oorverdovend. Meestal horen we alleen de geluiden van vogels en dieren om ons heen, met ongeveer 1 auto per uur wat ons huis passeert. Ik ben, samen met een andere vrouw uit ons team, bij de voorganger en zijn vrouw in huis. Het was even wennen, maar het is een geweldige plek voor ons om te zijn.
We zijn hier nu ongeveer een week en beginnen een nieuw evenwicht te vinden. In het gaan samenwerken van 2 teams naar 1, de activiteiten in een grote groep en in kleine teams en het überhaupt uitvinden wat we hier gaan doen. Een groep gaat naar de boeren, die nu druk zijn op het land, om een maaltijd aan te bieden, een praatje maken en uitvinden of ze geïnteresseerd zijn in God. De vrouwen gaan op dinsdagmorgen naar het koffie uurtje, waar de vrouwen in de omgeving samen komen om de dingen van alle dag te bespreken. Dat is in een cafeetje uit het kleine huis op de prairie wat niet alleen koffie en thee verkoopt, maar wat zo ongeveer van alles een klein beetje heeft. Voor het geval de suiker net op is en het nog een week duurt voordat je naar de grote stad gaat om boodschappen te doen. De benzine is hier nl niet goedkoop. Woensdag- en donderdagmorgen hebben we een teamochtend. We gaan kijken hoe we de zondagschool kunnen ondersteunen en meer kids kunnen toevoegen. Er komen er nu twee kinderen per zondag dus met onze 9 kids in totaal is het een uitbreiding van 450%! Daarnaast is het bidden voor de mensen en ondersteuning van de voorganger hard nodig. Ze hebben support nodig naast het werken in de kerk wat ze eigenlijk grotendeels alleen doen. En dat is hard werken. We helpen in de kerkdienst, bidden veel voor de mensen hier en kijken hoe we de mensen in contact kunnen brengen met God. Het is een totaal andere benadering en periode dan dat het was in Wellington. Elke plek heeft zo z'n eigen uitdagingen en het is een uitdaging op zich om dat te ontdekken!
Ps: er staan nu meer foto's op de site.
Reacties
Reacties
Goed om van je te horen. En wat een prachtige foto's!!
Lieve knuffel van mij
Lieve Anne-Wilke,
Zo heeft alles weer zijn eigen uitdaging!!
Ook hier maak je wel weer wat van.
Trouwens prachtige foto's!!
Lieve groet, GILDA
Hoi Anne-Wilke,
Prachtige foto's! Leuk om steeds je verhalen te lezen!
Groetjes, Esthel
Reageer
Laat een reactie achter!
- {{ error }}