De weken vliegen voorbij en ik ben over de helft van de 12 weken les. We zijn rustig aan begonnen met ons voor te bereiden op de outreach. Voor zover het er nu uitziet, gaan we 3 weken naar Wellington en 5 weken naar een dorp, ongeveer 1 uur rijden onder Christchurch op het Zuidereiland. We zijn gevraagd om te ondersteunen in de aanbidding en de Kinderkerk. Wat het precies inhoud: ik heb geen idee, daar kom ik vast snel achter als ik daar ben.

Het voorjaar is hier begonnen. Er is de laatste week een stuk minder regen gevallen en het wordt mooier weer. De vogels zingen het hoogste lied en de narcissen. magnolia blauwe druifjes bloeien prachtig. Ik heb zelfs al op m'n blote voeten gelopen. Waar ik snel spijt van had, aangezien de hoeveelheid eelt op m'n voeten inmiddels aanmerkelijk geslonken is.

Dit weekend is de DTS voor de jongeren begonnen. Het zijn er zo'n 25 en doen, naast de DTS, verschillende outdoor activiteiten. Een van deze is om naar de waterval te klimmen. Op het eerste uitkijkpunt, wat ik al een prima doel vond, gaan ze over de reling via het water en de rotsen die daarin liggen naar de berg toe en daarna omhoog naar het hoogste punt. Ik denk dat ik er niet eens bij wil zijn. Mijn focus zou alleen maar liggen op de hoeveelheid botten die een mens kan breken en hoe in hemelsnaam een ambu deze plek zou kunnen bereiken om een handje te helpen. Ipv te kijken naar de geweldige overwinning die ligt in de uitdaging aangaan, het beklimmen van deze berg met een fantastisch uitzicht met een gave overwinning van jezelf.

Een dag voor mij ziet er ongeveer als volgt uit. Van 09.00 - 12.45 les, lunch tot 14.00 uur. (Zou ook in Nederland verplicht moeten zijn...)

Op maandagmiddag hebben we de voorbereiding op de outreach. Dinsdagmiddag een één op één gesprek met je coach, om te kijken hoe het gaat en samen te bidden. Woensdagmiddag doen we klussen voor de basis. Wat kan variëren van helpen een unit op te knappen, bamboe uit de tuin slopen tot muffins bakken voor het weekend. Je snapt wel waar ik te vinden ben: ik weet ondertussen goede recepten voor heerlijke muffins! Donderdagmiddag hebben we kleine groep. Vrijdagmiddag gaan we met het busje naar de stad om de frisse buitenlucht op te snuiven en genoeg chocolade in te slaan voor de komende week. De drop hier is geen echte drop helaas, dus ik doe het maar met de chocola... Dinsdagavond is een open avond, voor iedereen op de basis en uit de omgeving die langs wil komen. 1 x per maand hebben we een soort van gebedsavond op donderdag. Op de andere avonden maak ik deel uit van de kaartclub,de internationale taal van gezelligheid.

In mijn vrije tijd wordt ik geacht een dagboek bij te houden en 3 boekverslagen te maken. Presentaties geven over een karaktereigenschap van God, een Bijbelstudie en een gebedsmoment voorbereiden. Neem dat samen met de lessen die niet bepaalt vrijblijvend zijn, mijn mailbox die om antwoord vraagt, het samen leven op een terrein met veel mensen en kinderen: ik verveel mij eigenlijk geen moment. Het is prettig dat ik geen auto heb, want ik weet niet waar ik de tijd vandaan zou moeten halen om ook nog de omgeving te bewonderen.

Kortom: het is hier prima vertoeven!