Vandaag een groet met een kop thee en zelfgemaakte speculaas. De smaak is goed gelukt, hij had alleen ietsje langer in de over gemogen :-) Het weer was tot afgelopen maandag heerlijk warm, 30 – 32 graden met een hete zon. Zo heet en brandend dat zelfs even de was ophangen bijna een zonnebrand op m’n hoofd opleverde. De volgende dag sloeg het om tot een graad of 18 overdag en 12 graden ‘s nachts. Ik heb mijn stapel dekens nog maar even op mijn bed laten liggen... De afgelopen week is voorbij gevlogen, zelfs de tijd om te slapen gaat (te) snel en we zijn onze taken aan het afronden. De laatste bezoeken aan de boeren en hun arbeiders, het zondagschoolteam op de rit helpen, de laatste kerkdienst helpen voorbereiden en uitvoeren. Vandaag zijn we uitgezegend, een ieder naar onze oude – nieuwe plek op de aarde, waar God ons ook maar brengen gaat. Het Deense gezin gaat terug naar Denemarken en hun “oude”banen, in ieder geval voorlopig. Het Nieuw Zeelandse- en Zwitserse gezin gaan in januari een volgende cursus doen, wat meer gezicht is op relaties en gezinnen. Ik ga terug naar Nederland en mij oriënteren op mijn toekomst.

Het zal wennen zijn om geen verantwoording af te hoeven leggen aan elkaar en de voorganger van wat we doen voor de outreach en wat niet. Het is al vreemd om mijn vakantie te regelen, midden in kerk- en hartenzaken! Ik ga voor 10 dagen met een vriendin naar Golden Bay. Ik heb zojuist ontdekt dat we naar Farewel Spit gaan, het uiterste noorden van het Zuider Eiland. Ik denk dat ik de zon in de zee zal zien opkomen :-) Daarna gaan we terug naar het Noorder Eiland en ik blijf een kleine week in Wellington om daar kerst te vieren. Na de kerst ga ik voor de laatste 10 dagen terug naar Matamata, om daar de omgeving te bekijken en uiteraard de mensen weer te zien die op de basis wonen.

Het was een goede tijd hier, waarin ik veel heb geleerd. God zorgt voor mij en houdt van mij, onvoorwaardelijk. Dat is steeds meer in mijn hart aan het zakken, in plaats van dat het een weten met mijn hoofd is. Mijn plek innemen in het team en in een onbekend gezin. Feedback geven en grenzen stellen, ook al is een directe confrontatie op persoonlijk gebied niet mijn sterkste kant. Meer mogen zijn wie ik ben en te merken dat dat o.k. is voor de ander. Mijn gevoelens mogen er meer en meer zijn. Ik heb hier veel gebeden voor de mensen en de kerk en het is super daar tijd voor te hebben. Zoals de mensen hier zeggen: je weet niet half wat jullie voor ons betekend hebben. Dat is maar goed ook, anders zouden we onszelf een schouderklopje geven ipv dat we vol verbazing blijven kijken naar wat God voor en door ons doet. Dat is en blijft het mooist op de hele wereld: God aan het werk zien. In mensen, in situaties en zelfs door ons heen. Het blijft een groot wonder dat Hij ons gebruikt…