In week 3 stond het offer van Jezus aan het Kruis centraal.

De aarde, door God gemaakt, was volmaakt. De mens had in het paradijs de keuze om God te gehoorzamen of de eigen verlangens te volgen en God ongehoorzaam te zijn. Deze keuze hield in dat zij het verschil tussen goed en kwaad zouden weten en eigenlijk als God zouden zijn. Met deze keuze kwam de zonde, ziekte en verval in de wereld. God, wiens wezen Liefde is, besloot om dit niet zo te laten. Na vele profeten die de mensen vertelden hoe in vrede met God en elkaar te leven, besloot Jezus in de wereld te stappen om ons een handje te helpen. Hij leefde ons het leven voor en vertelde veel verhalen, die te vinden zijn in de Bijbel. Uiteindelijk werd Hij gekruisigd. Het gevolg van de zonde is namelijk de dood en alleen een offer van een Mens zonder zonde, kon dit gevolg te niet doen.

Aan de ene kant is het een afschuwelijk gebeuren, aan de andere kant ben ik Jezus ziels dankbaar dat Hij dat voor ons, mij heeft gedaan. Zodat wij, ik niet meer in angst en beven af hoef te wachten wat er na ons, mijn dood gaat gebeuren. We, ik heb nu al de gelegenheid om in vrede met God te leven. En dat is zo'n super offer en tegelijkertijd voel ik mij daar erg klein onder dit grote en kostbare cadeau.

Week 4 stond in het teken van innerlijke genezing.

Een van de gevolgen van de zonde was scheiding tussen God en de mens. God is degene die weet hoe we elkaar lief kunnen hebben. Hij is de bedenker en maker van de mens en zijn Wezen is liefde. Hij is degen die weet wat wij nodig hebben, hoe jong of oud we ook zijn. Gescheiden zijn van God betekend ook dat het lastig kan zijn om Zijn adviezen te horen en te begrijpen.

Laat ik het zo zeggen: ik vind het vaak knap lastig om in alle drukte van de dag, tijd te nemen om naar God te luisteren, laat staan te doen wat Hij van mij vraagt. Voor mij heeft God in mij een speciale stem die, als ik de rust neem, mij verteld wat te doen en hoe. Net als de stem van ons geweten, die ons haarfijn kan vertellen als we iets verkeerds hebben gedaan of als we ietsje te grof naar de ander hebben gereageerd, omdat... Vul de duizend excuses maar in. Je kent mij, dus heb je er ongetwijfeld er een heel aantal gehoord

De wereld is niet bepaalt een veilige plek om op te groeien en te leven. Om onszelf te beschermen en te overleven, hebben we heel wat muren om ons hart gebouwd. Dat was het onderwerp van de lessen van de afgelopen week. Met daarnaast het bekijken van mijn eigen muren. Niet echt gemakkelijk en confronterend. Mijn muren, die waren opgebouwd uit de angst voor afwijzing en de trots om werkelijk gekend te worden in wie ik ben, leken in het begin functioneel. Het eindigde echter als een soort van gevangenis van gevoelens en emoties.

Mijn enige echte veiligheid in het leven is Jezus. Door mijn levensjaren heen, is Hij de enige die mij 100% trouw is gebleven en bij wie ik mijzelf kan en mag zijn. Het was en is niet makkelijk om alleen Jezus mijn muur te laten zijn en er niet snel toch nog eentje te maken, alleen voor deze ene situatie, voor deze ene keer... Het voelt erg kwetsbaar, maar dat zal in de komende tijd wel natuurlijker aan gaan voelen. Dit zeg ik eigenlijk tegen mijzelf, om mij moet in te praten. De kroeg is namelijk 8 kilometer ver weg

Zonder gekheid: het komt echt goed. Jezus is erbij en Hij heeft ons, mij nog nooit in de steek gelaten. Ook al zijn de omstandigheden niet gemakkelijk en niet zoals wij, ik zouden willen en vervormd door het kwaad in de wereld, Hij is echt trouw. Kijk en luister maar eens goed...